امام علی (ع) می فرماید
۞ هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است. ۞
Monday, 28 September , 2020
امروز : دوشنبه, ۷ مهر , ۱۳۹۹ - 11 صفر 1442
شناسه خبر : 566
  پرینتخانه » سیاسی تاریخ انتشار : ۱۱ تیر ۱۳۹۷ - ۰:۳۷ | | ارسال توسط :

مطالبه گری یا ویرانگری؛ انتخاب شما چیست؟

مطالبه گری یا ویرانگری؛ انتخاب شما چیست؟ لشکر جوانان انقلابی چرا سکوت کرده اند؟   ذات توصیه، تذکر، موعظه و نقد همیشه باعث ناراحتی فرد می شود چه این فرد انتقاد پذیر باشد چه نباشد. اگر انتقاد پذیر باشد که از این ناراحت است که چرا خود فعل و اقدامش را اصلاح نکرده تا دیگران […]

مطالبه گری یا ویرانگری؛ انتخاب شما چیست؟

مطالبه گری یا ویرانگری؛ انتخاب شما چیست؟

لشکر جوانان انقلابی چرا سکوت کرده اند؟

 

ذات توصیه، تذکر، موعظه و نقد همیشه باعث ناراحتی فرد می شود چه این فرد انتقاد پذیر باشد چه نباشد. اگر انتقاد پذیر باشد که از این ناراحت است که چرا خود فعل و اقدامش را اصلاح نکرده تا دیگران به او توصیه کنند و اگر هم انتقاد پذیر نباشد که دیگر هیچ حرف و انتقادی را نمی پذیرد. اما چاره چیست؟

دودسته در کشور ما بصورت عجیب رشد کرده و هیچوقت حاضر نبوده از این تفکر خود دست برداشته و با دگم اندیشی همین خط را ادامه داده اند. دسته اول علیه نقد و نقادی سینه سپر کرده و خود را دلسوز کشور و امنیت آن نشان داده و با محافظه کاری به دنبال حفظ شرایط موجود است. این دسته خود را حامی آرامش و حافظ امنیت می داند که البته این دسته خود به دودسته تقسیم می شوند که یکی واقعا بخشی از عناصر دلسوز و گاهاً امنیتی کشور هستند و انتقاد را مساوی نابودی افکار عمومی می دانند و دیگری هم مدیران ناکارآمد، تنبل، بی عرضه، اشرافی گر و مفسدان ورانت جویانی که بهم خوردن وضعیت موجود را مساوی از دست دادن صندلی مدیریت و دارایی یا سود خود می دانند! نگرانی اولی تا حدودی ناشی از مسئولیت خویش و قابل احترام است و نگرانی دومی هم پریشانی از دست دادن جایگاه است.

اما دسته دوم؛ نقد و نقادی و آزادی را دستمایه افکار خود قرار داده و با این حربه به دنبال ضربه زدن به کشور و امنیت و نظام سیاسی است. اینها از ابزارها و عناوینی چون فعال مدنی، فعال حقوق بشر، روزنامه نگار، فعال رسانه ای، فعال زیست محیطی که عناوینی بسیار ضروری هستند سوءاستفاده کرده و به دنبال جاسوسی و تفرقه و تجزیه طلبی و غیره هستند. این دسته با حمله به ارزش های دینی و هجمه به ارکان سیاسی و فرهنگی و اجتماعی، همانند دیمنتورها و افسرده سازهایی، مردم را از ناامید می می کنند. اینها با جنگ روانی، نقاط قوت کشور اعم از پیشرفت های علمی و دفاعی و منطقه ای را در منظر و افکار عمومی به نقاط منفی و عامل مشکلات و وضعیت موجود جا زده و اینگونه کشور را در آستانه فشار و تحریم و بحران قرار می دهند.

در بین این دودسته نظریه سومی وجود دارد که ضمن تلاش جهت حفظ امنیت و استقلال کشور و پشتیبانی از نقاط قوت و تقویت آنها، باید نقاط ضعف را با نقد خصوصی و علنی و سکوت و فریاد و … پوشش داد و مرتفع کرد. علمدار این نظریه رهبر حکیم انقلاب است که همواره خود مطالبه گر ترین و منتقدترین وضعیت موجود بوده و ضمن تلاش جهت حفظ امنیت و آرامش و استقلال کشور و حمایت از نقاط قوت، اما علیه نقاط ضعف و مشکلات کشور ایستاده و بارها با ادبیاتی خشمگین نیز علیه نقاط ضعف فریاد برآورده است.

دودسته ای که در بالا به آن اشاره کردیم هیچوقت این منطق را نپذیرفته و روی افکار خود، دگم اندیشانه محکم ایستاده اند و امید به اصلاح آنان وجود ندارد. اما انتظار از جوانان کشور بالاخص جوانان انقلابی در سراسر کشور خاصاً خوزستان عزیز بسیار بالاست و این انتظار چیست؟ رهبر انقلاب این راه و چاره را نشان ما داده؛ علمدار بنی انقلاب هم در سابق فرموده بود: “لعنت خدا بر آنانیکه می خواهند دانشجو غیرسیاسی باقی بماند” و “انتقاد به معناي تضعيف نيست. انتقاد اگر دلسوزانه و منصفانه باشد، كمك هم مي‏كند. اگر انتقادي دلسوزانه هم نبود، بالاخره دانسته مي‏شود. ” در دیدار اخیر نیز تیر خلاصی را به پیکره استدلال های محافظه کارانه زده و تنها راه مقابله با هجمه دشمن به افکار عمومی را مطالبه گری انقلابی دانسته اند و از لشکر جوانان انقلابی خواسته اند که آرمان های انقلاب را مطالبه نمایند: “ما امروز در جامعه‌مان نیاز مبرم داریم به اینکه آرمانها را مدام تکرار کنیم، مدام بگوییم، مدام روی آن کار کنیم، مدام مطالبه کنیم. اگر چنانچه این حجم عظیم و وسیع تهاجم به افکار عمومی از سوی ضدّ انقلاب با این مطالبه‌گری‌ها مواجه نشود، قطعاً ویرانگری خواهد کرد. یادآوری آرمانها، مطرح کردن آرمانها، خواستن آرمانها‌، طلبکاری نسبت به تحقّق این آرمانها یک سدّی است در مقابل تخریب افکار عمومی و فضاهای نخبگانی. اینجا یک لشکری از جوانهای مؤمن و انقلابی لازم است که وارد میدان بشوند، مطالبه کنند آرمانها را و خودشان کمک کنند به تحقّق این آرمانها. بایستی این ارزشها به‌صورتِ صریح، هوشیارانه، دائماً مطالبه بشود؛ از سوی جوانِ پای کار. مقابله با اشرافیگری؛ یعنی در افکار عمومی، اشرافیگری نفی بشود. عزت نفس ملی، استقرار عدالت، نفی تبعیض، نفی فاصله‌های طبقاتی؛ وابستگیِ فکری نفی بشود. کالای ایرانی، مطالبه‌ی سبک زندگی اسلامی ـ ایرانی، مطالبه‌ی فرهنگ دینی، مقابله با لاابالی‌گری و بی‌تفاوتی و بی‌حالی‌، مقابله‌ی با دین‌ستیزی؛ پیشرفت مادّی و تمدّنی به برکت علم و فنّاوری؛ رشد اخلاقهای معاشرتی معاشرت مردم، معاشرتهای اخلاقی باشد. رحم، انفاق، ایثار، کمک، تعاون.”

وقتی امام جامعه فریاد می زند که اگر مطالبه گری آرمان صورت نگیرد ویرانگری اتفاق می افتد حال مسئولین و مدیران سیاسی و امنیتی و فرهنگی و لشکر جوانان انقلابی خود قضاوت کنند: مطالبه گری یا ویرانگری؟!

 

داود مدرسی یان

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : 0
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.